Լարիսա ԱԼԱՎԵՐԴՅԱՆ, ԱԺ «Ժառանգություն» խմբակցության անդամ
 Քաղաքապետարանի աշխատանքը գնահատում եմ շատ ավելի լավ, քան որևէ այլ քաղաքապետի օրոք, բայց միևնույն ժամանակ պետք է նկատի ունենալ, որ այդ աշխատանքը դեռ շատ հեռու է բավարար լինելուց: Գուցե քաղաքապետարանի ներկայացուցիչները պարծենան իրենց արած գործով, բայց իմ կարծիքով այն հինգ բալանոց սանդղակի դեպքում արժանի է երեքի: Դեռ կան կենտրոնական փողոցներ, որտեղ առկա է սառույցի ու ձյան խնդիրը, էլ չեմ խոսում մայթերի ու բակերի մասին: Գուցե պատճառը տեխնիկապես անբավարար զինված լինե՞լն է: Այն գումարները, որոնք նախատեսվել են այս աշխատանքների համար, համոզված եմ` նպատակային չեն օգտագործվում: Երկրորդ պատճառն այն է, որ դեռ չկան գործը գերազանց կատարելու սովորություն և կարգապահություն: Իսկ համատիրություններն ընդհանրապես անգործության են մատնված: Նրանք իրենց պարտքն են համարում հավաքել որոշ գումարներ, բայց պարտականությունների մեկ տոկոսն էլ չեն կատարում:

Ոչ` Գլխավոր պողոտայի ավերմունքին
 Վերջին տասնամյակում Երևանի կանաչ տարածքների դեմ ծավալվող պատերազմը շատ զբոսայգիներ չխնայեց` կառուցապատվեցին Օպերային թատրոնի այգին, Օղակաձև զբոսայգին և այլն: Այդ վերաբերմունքը շարունակվում է նաև մեր օրերում: Այսօր մեր աչքերի առջև բարբարոսաբար ավերվում է Երևանի ևս մեկ կանաչ անկյուն` Գլխավոր պողոտան: Երևանցիների տարբեր սերունդների սիրելի վայրը ցանկանում են «օբյեկտների» հերթական հավաքատեղի դարձնել: Զբոսայգու մի հատվածում` Մաշտոցի պողոտայի և Կողբացի փողոցի մերձակայքում շինարարական աշխատանքներ են կատարվում. սիզամարգի և շատրվանների տեղում ճանապարհներ, կայանատեղիներ և առևտրային կրպակներ են կառուցում: Կատարվածը ոչ այլ ինչ, քան ծրագրված վանդալիզմ կարելի է անվանել:

 «Հայաստանի զրուցակիցը» այս հրապարակումով ավարտում է Թուրքիայի սևծովյան արևելյան ափին բնակվող մուսուլման հայախոս համշենցիների մասին պատմող ակնարկի տպագրությունը: Լրագրող Վահան Իշխանյանը 12 օր եղել է նրանց բնակավայրերում: Նախորդ երկու համարներում տպագրված 1-ին և 2-րդ մասերը պատմում էին համշենցիների բնակավայրերի, իրենց ինքնության վերաբերյալ տարբեր ընկալումների և քաղաքական կողմնորոշումների մասին:
Սկիզբը` թիվ 4, 5
Համշեսնակ

 Որքանո՞վ են իրատեսական Թուրքիայի՝ տարածաշրջանային առաջնորդ դառնալու փորձերը: Այս հարցի պատասխանը պայմանավորված է մի շարք գործոններով, այդ թվում նրանով, թե Թուրքային որքանով կհաջողվի բնականոն հարաբերություններ պահպանել սահմանամերձ բոլոր պետությունների, այդ թվում՝ Հայաստանի հետ, որի հետ հարաբերությունների կարգավորման գործընթացը Անկարայի մեղքով փակուղի է մտել: Մերձավոր Արևելքը ցնցած հուզումները նույնպես կարող են լուրջ խոչընդոտ դառնալ այդ ճանապարհին: Թուրքիայի ներքաղաքական իրադրության, ինչպես նաև հարևանների հետ հարաբերությունների մասին է պատմում Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի դոցենտ, Սանկտ Պետերբուրգի ժամանակակից Մերձավոր Արևելքի ուսումնասիրության կենտրոնի առաջատար վերլուծաբան, պատմական գիտությունների թեկնածու Ալեքսանդր ՍՈՏՆԻՉԵՆԿՈՆ:
 - Պարոն Սոտնիչենկո, թերևս սկսենք Թուրքիայի համար ամենացավալի թեմաներից մեկից` քրդական հարցից:
 - Քրդական խնդիրը Թուրքիայում ամենաարդիականն ու դժվարլուծելին է: Քրդական գործոնն Իսրայելը, ԱՄՆ-ն ու Եվրոպան օգտագործում են Անկարայի վրա զանազան հարցերում ճնշում գործադրելու համար: 2002 թ. իշխանության ղեկին գտնվող «Արդարություն և զարգացում» կուսակցությունը (ԱԶԿ) շատ բան է արել քրդական խնդրի լուծման համար:

 Չնայած անցած աշնան ամբողջ ընթացքում Ազատության հրապարակում հնչած ռազմատենչ կոչերին՝ Հայաստանի ժողովուրդը, ինչպես երևում է, չի պատրաստվում այսօր կամ վաղը «ամեն գնով» փոխել երկրի իշխանությունը: Դա կարելի է բացատրել ինչպես դարերի ընթացքում թրծված նրա սթափ իմաստնությամբ, այնպես էլ իրենց հայրենիքին ծառայելու նախկին «փորձով» հայտնի գլխավոր ճչաններին ճանաչելով: Սակայն հաշվի առնելով երկրի և նրա հարևանությամբ տիրող իրադրությունը` ժողովրդի համբերությունը չարաշահելը և անորոշ ապագային վերաբերող խոստումներով գայթակղել շարունակելը և անհեռանկարային է, և ուղղակի անբարոյական` եթե ընտրենք հնարավոր ածականներից ամենամեղմերը: Վերաձևակերպելով անգլիական ասացվածքը՝ կարելի է ասել` փորձանքը կարող է ավելի արագ վրա հասնել, քան մեր պահապան հրեշտակն ընդունակ է թռչել:

 Երևանի «Հրազդան» մարզադաշտի հարևանությամբ առևտրային կենտրոն կառուցելու նախագիծը բողոքի մեծ ալիք բարձրացրեց հասարակության, ճարտարապետների, անգամ մեր ֆուտբոլիստների շրջանում: Դրա շնորհիվ հնարավոր եղավ (գուցեև ժամանակավոր) կառուցելու համար նախատեսած հողակտորի սեփականատեր ԱԺ պատգամավոր Աշոտ Աղաբաբյանի հետ համաձայնության գալով` դադարեցնել շինարարական աշխատանքները, որոնք մեկնարկել էին սեփականատիրոջ, Երևանի քաղաքապետարանի և մայրաքաղաքի գլխավոր ճարտարապետ Նարեկ Սարգսյանի` 2011 թ. օգոստոսին ձեռնարկած գործարքի արդյունքում: Դա կանաչ լույս էր վառել «Հրազդան» մարզադաշտի ամբողջականությունը խախտելու և այնտեղ տեղի ունեցող միջոցառումներին ներկա գտնվողների կյանքը լրջորեն վտանգելու անհեռատես նախաձեռնության առաջ: Իսկ այդ ձեռնարկը հղի է մեծ վտանգներով, ինչպիսին վերջերս տեղի ունեցավ Եգիպտոսի մարզադաշտում բռնկված անկարգությունների հետևանքով, և հանդիսատեսին անվտանգ տարհանելու համապատասխան տարածքների բացակայության պատճառով բազմաթիվ մարդկային զոհեր եղան:

Գրական և հնագիտական զուգահեռներ
 Ամերիկացի ֆանտաստ գրող Ռոբերտ Շեքլին «Լաքզյան բանալի» վերնագրով մի հետաքրքիր պատմվածք ունի, որը մտքիս մեջ մի քանի զուգահեռ գծեց… Համառոտ բովանդակությունը հետևյալն է… Մի օր «ԱԱԱ Առաջնակարգ դեզակտիվացիոն ծառայություն» մեծադղորդ անունը կրող իրենց գրասենյակի դուռը բացում է դրա երկու տերերից մեկը՝ քիմիկոս Առնոլդը և իր էկոլոգ գործընկեր Ռիչարդ Գրեգրին ներկայացնում իրենց ապագա անչափելի հարստության գրավականը՝ փղիկի մեծությամբ «ձրի արտադրիչը»…

Թեյը վնասակար դարձնելու10 ստույգ միջոց
 Թեյը կարող է ոչ միայն օգտակար, այլև վնասակար լինել... Ահավասիկ՝ տասն արգելք
Առաջին
 Քաղցած ժամանակ թեյ չխմել: Չինաստանում դա շատ վաղուց էին խորհուրդ տալիս:
Երկրորդ
 Չխմել եռման թեյ: Չափազանց տաք թեյն ահավոր գրգռում է կոկորդը, կերակրափողն ու ստամոքսը: Իսկ եթե միշտ եք թեյը եռման վիճակում խմում, կարող եք այդ օրգանների զանազան հիվանդություններ հրահրել: Արտասահմանյան հետազոտությունները վկայում են, որ եթե հաճախակի խմեք 62 աստիճանից տաք թեյ՝ ձեր ստամոքսի պատերը կդառնան շատ խոցելի, և ի հայտ կգան տարբեր հիվանդությունների ախտանշաններ: Թեյը չպետք է 56 աստիճանից տաք լինի:

 Այս խմբի մասին իմացա պատահաբար. փորփրում էի ինտերնետում ու հանկարծ մի հայտարարություն տեսա` այսինչ օրը Մոսկվայում համերգ է տալու «Ջերմուկ» խումբը: Սկզբում կարծեցի, թե դա ինչ-որ ազգագրական խումբ է՝ Հայաստանից: Բայց հետո պարզեցի, որ դա բավականին հայտնի մոսկովյան ակումբային խումբ է, որը ժամանակակից էլեկտրոնային երաժշտություն է նվագում:
 «Ջերմուկն» ստեղծվել է 2002 թ. աշնանը՝ որպես երաժշտական տարբեր կրթությամբ ու փորձով, իսկ գլխավորը` տարբեր գաղափարներով մարդկանց ստեղծագործական ազատ փորձ: Խմբի կազմում Նիկ Զավրիևն է, ով հայտնի է իր էլեկտրոնային Ambidextrous խմբով և «Պլացենտա» այլընտրանքային խմբի երկու անդամները` երգչուհի Արուսյակ Միրզոյանն ու բաս կիթառահար Սերգեյ «Մորկվա» Մոսկովկինը, ում հետագայում փոխարինեց Դենիս «Դոն» Դուբովիկը՝ հայտնի Ulockedoor և Myholiday խմբերով:

Անցած շաբաթ կատարված ու բարեհաջող ավարտված (համենայնդեպս այսօրվա դրությամբ) «Հայկական ժամանակ» օրաթերթի մեր գործընկեր Հայկ Գևորգյանի ձերբակալության պատմության մեջ անձամբ ինձ ուրախացրեց մի ուշագրավ փաստ` մեր բարեխիղճ ոստիկանությունը ոչ միայն ակտիվորեն յուրացնում է առաջատար մեդիատեխնոլոգիաները, այլև գործնականում դրանք հաջողությամբ կիրառում է: